Joomla ServiceBest Web HostingWeb Hosting

Članovi : 43155
Sadržaj : 8326
Broj pregleda : 6217393
Ko je na sajtu?
Imamo 68 gosta na mreži

KRAJ SVETA SAOPŠTEN U "MRTVOM" EFESU !


08.9.2012. / ree-Akademediasrbija

Reporteri ,,Svedoka", otac i sin Dragan i Stefan Damjanović, u mestima u kojima je Gospod Isus Hristos kroz ,,Otkrivenje" ukazao zašto će, kada i kako, doći do Akopalipse ljudske civilizacije.....

Ljudi i vreme učinili su da danas postoje dva Efesa, dva grada na maloazijskoj obali Egejskog mora.

Jedan od njih je moderan, poslovno - turistički i privredni centar ovog zapadnog dela Anadolije, današnje Turske, i u njemu se živi, radi i stanuje.

Drugi je već sedam vekova pust, iako je sredinom prvog veka Hristove ere imao više od tri stotine hiljada žitelja, i bio prestonica tada izuzetno značajne rimske provincije, koja je na ovom prostoru imala još pedeset manjih gradova.

Ovaj drugi, mrtvi grad, danas upumpava život, novac i ugled ovom modernom, poslovno-turistčkom gradu, građenom četiri kilometra dalje, na blagim padinama Selčuka.

A, kako i ne bi kada ga je, kako se može zaključiti i iz završnog dela Novog zaveta „Otkrivenja - Apokalipse“, Gospod odabrao da svedoči o budućnosti koja će, ukoliko se prekrši Novozavetni savez Boga sa ljudima, biti ništa drugo do užasan kraj tako ogrehovljenog sveta i čitave civilizacije, zbog čega se u drevni, opusteli Efes, neprekidno slivaju reke posetilaca iz svih delova sveta.

Osećaj jeze, zbog takvog mogućeg ishoda, najavljenom u tekstu novozavetnog Otkrivenja

Apostola Jovana Bogoslova na ovom prostoru, makar i na tren, doživi većina posetilaca i hodočasnika kad zakorače starim Efesom, u kojem je o vaskrsenju Isusa Hrista skoro tri godine propovedao i apostol Pavle, a živeo i pisao i najmlađi Hristov apostol, jevanđelista Jovan Bogoslov.

Nedaleko od starog Efesa upokojila se i Sveta Marija Magdalena, a neko vreme ovde je svoje zemne dane provela i Presveta Marija, mati Isusova.

Pomenutu jezu osete čak i maloverujući, prisećajući se životne istine i opitnog iskustva, kao i Biblije - da se „s Bogom nije šaliti“, jer Tvorac vasione, zemlje, svega vidljivog i nevidljivog, drži reč pa je, kako je i obećao u Starom zavetu, (kad su ljudska ogrehovljenja postala apsolutno umnožena i pretvorena u pravilo života), pustio na svet potop, omogućujući samo pravednom Noju i njegovoj porodici da u svojoj barci prežive sveopšte uništenje ondašnjeg sveta.

(Zar se slučajno i planina Ararat nalazi takođe u današnjoj Turskoj, na 4.300 metara visine, gde je grupa turskih i kineskih proučavalaca Jevanđelja nedavno saopštila da je pronašla ostatke Nojeve barke, stare oko 4.800 godina. I da nije reč o ostacima ljudskih naseobina, jer ih na ovom vrhu nikada nije bilo !)

Gospod je novom, postpotopskom soju ljudi, kako je zapisano u Bibliji, obećao da više neće posezati za potopom, sklapajući Savez sa čovekom, da dok god ima duge na nebu, savez će biti održan!

Ali u rukama Tvorca, kao moguća kazna za udaljenje od Puta Istine, kroz generacije koje žive na Zemlji, ostaje ono što je, sklapajući preko Svog Sina Isusa Hrista, a to je Novi zavet sa ljudima, otkrio u Otkrivenju apostola Jovana Bogoslova.

To obećanje kroz Isusovo javljanje apostolu Jovanu dogodilo se nedaleko od Efesa, na ostrvu Patmos (danas Grčka).

O kraju sveta govore brojna proročanstva. Nijedno od njih se, međutim, nije pokazalo tačnim.

Zašto?

Priče o smaku sveta - Apokalipsi, podsticali su i raznorazni samozvani proroci, gatari, verske vođe, ljudi pohlepni za slavom i novcem, srednjevekovni maštari, čija proricanja i danas pobuđuju pažnju njima sličnih „proroka“.

Postoje čitava predanja gotovo izumrlih naroda, kakvi su stari Egipćani, Maje, Asteci i drugi u kojima se čak određuju i datumi kada će razni bogovi i demoni, ratujući među sobom, i protiv ljudi, uništiti sve što je na zemlji stvoreno.

I u novije vreme još traje poplava raznih horor filmova i publikacija o Apokalipsi. Ništa se, međutim, na tu temu nije dogodilo!

Pa otkuda onda sve više proricanja o smaku sveta, pitanja do kad će trajati ova civilizacija, da li dolazi neko bolje vreme, do kada će vladati novi svetski poredak...?

Istina, ta pitanja se gotovo poklapaju sa sve češćim prirodnim nepogodama na zemlji: vetrovima, poplavama, zemljotresima, sušama, do promene klime kada se na delovima kontinenta gde su vladale duge zime, sada javljaju topla leta, i obrnuto.

I u vazduhu se osećaju nagoveštaji onog, što će da usledi, a to je Strašni sud!

Ipak, treba već jednom prestati sa proricanjem dana Njegovog dolaska, i shvatiti da zaista postoji večni život. I da to večno nije na zemlji, već onamo gde se nalazi večnost.

Ali tu večnost, taj večni život, na zemlji treba steći, ovde ga zaslužiti. Najviše je ljudi, upravo iz hrišćanske vere, koji o Apokalipsi ne govore ni sa užasom, niti određuju datume, niti to naturaju drugima kao nauk.

Svi verni drže se Biblije, odnosno Reči Božije, izgovorene kroz starozavetne proroke, onda i kroz Novi Zavet, posebno njegov poslednji tekst „Otkrivenje“, objavljen upravo u Efesu.

Ta poruka počinje Božijim upozorenjem crkvama u Efesu i Maloj Aziji, pa je to bio dovoljan razlog da upravo krenemo u mesta, na čije adrese Gospod upućuje pisma, preko apostola Jovana Bogoslova.

A pisma su namenjena ne samo na adresu sedam crkava koje su pre 1900 godina bile na prostoru današnje Male Azije, već savremenicima i braći u Hristu koja će tek doći na svet, a neki od njih dočekati da vide ne samo užasan kraj ovog, već i da učestvuju u stvaranju Novog sveta, označenog kao Novi Jerusalim.

Sa molitvom Gospodu i svetima, onako kako smo činili kao prvi hrišćani iz Evrope na Putu Svete Porodice kroz Egipat, otkrivajući i život Beduina koji u svojim običajima imaju mnogo ranohrišćanskog, ali i judejskog, kao i muslimani, polazimo najpre u Efes. Ni za ovaj put nemamo bilo kakvu podršku.

Imamo molitvu Bogu i želju da vidimo prostor na kojem je napisan „Strašni sud“, i potom, po dogovoru sa glavnim urednikom „Svedoka“ da sve to obelodanimo.

Nimalo slučajno, pred put u Efes, javlja se Mensur Balkan Bibuljica, koji je kao dvogodišnji dečak iz Bijelog Polja, došao sa roditeljima, braćom i sestrama u današnji Istanbul. On će, sa svojom porodicom, biti i te kako od koristi na delu puta oko Efesa. Ipak, odlukom da idemo putem Reči Božije, odlučujemo se na kratak boravak u, tokom vekova, poznati grad Neopalis, koji s vremenom postaje Novi Efes i Skala Nuova, da bi ga sultan Mehmet Čelebija 1413. godine zauzeo, i tada malo naselje nazvao Kušadasi, koje danas pripada vilajetu Ajdin.

Na tom prostoru, zbog kontakata i susreta, u hotelu Grand Blue Sky uveravamo se da današnji život traži što više uživanja i provoda, najveće ugodnosti, pa znalci tih potreba raznim ponudama, do crvenog tepiha, zadovoljavaju turiste ateiste, svakako među njima brojne ravnodušne hrišćane, kojima je i Efes više interesantan kao naselje s kraja bronzanog doba, nego li kao prostor sa kojeg je započelo širenje hrišćanstva.

I, kao da ga sam Gospod šalje, upoznajemo Veljka Antonijevića, mladića iz Čačka, koji neće skrivati da mu je naše istraživanje dodatno zanimljivo jer su mu otac Stevan i majka Mara, rođena Žutić, vernici, kao i njegovog kolegu Gorana Rebića, iz Beograda. (Antonijević će i drugi put rado prihvatiti da nama pomogne u nastavku istraživanja, iako su nam se i trojica turskih mladića ponudila, na šta smo im zahvalni).

Negdašnji Efes, čijom padinom brda Ajasuluka hodimo ka šest kilometara udaljenom Egejskom moru, dugo je pripreman od Rima za moćnu, velelepnu i nepobedivu tvrđavu za dalje paganske imperijalne prodore, tada najmoćnijeg svetskog carstva, ka preostalim delovima Azije. Osnovan je kao grčka kolonija oko 1040. godine pre Hrista, nešto pre vremena kralja Davida. Osvajali su ga Persijanci, zatim Aleksandar Veliki koji ga obnavlja, a 133 godine pre Hrista postaje glavni grad rimske provincije u kojoj je cvetala trgovina zahvaljujući morskoj luci, povoljnoj klimi i putevima za trgovačke karavane, kojima su stigli brojni Jevreji, stvarajući svoju koloniju.

Pljačkaške grupe Gota ruše grad, Vizantinci ga obnavljaju, pa je u njemu 431. godine održan Vaseljenski sabor crkava koji je osudio nestorijansku jeres.

Osvajanjem Male Azije od Osmanlija, grad u 14 veku prestaje da postoji. Od tog, nekada, najmoćnijeg trgovačkog centra ne samo Azije, ostale su zidine, pa je to danas najveći istorijski muzej pod otvorenim nebom na ovom delu zemlje, u koji se može ući uz plaćenu kartu, koja za naše prilike i nije mala.

Ulazeći kroz podignutu rampu, iza koje se nalaze kontrolori sa tehnikom koja podseća na perone moderne autobuske gradske stanice, idemo popločanom ulicom pored ostataka velikog amfiteatra, rimske palate, pozorišta, nekoliko česmi građenih u slavu rimskim imperatorima i bogovima, kuća bogataša velmoža i imućnijih jevreja, toaleta i javnih kuća u koje su, kako istoričari tvrde, iz zgrade velike biblioteke mnogi tajnim podzemnim hodnicima često dolazili.

Vidimo i ostatke hrama boginje Artemide (Dijane) jednog od nekada sedam svetskih čuda. Kada se sve ovo vidi s razlogom se može konstatovati da je ovaj grad pre skoro tri hiljade godina imao ono što danas nemaju mnogi u svetu. Ali, pohlepa za novcem, pad morala, progoni siromašnih, doneli su propast i ovom gradu, i carstvima koja su ga osvajala.

Pojava Isusa Hrista, Njegova Propoved, stradanje i Vaskrsenje, učinili su da neverovatnom brzinom Efes postane istovremeno i plodno tlo za širenje jedne potpuno nove vere, pa je u njemu, ubrzo po vaskrsnuću Hristovom, nikla hrišćanska crkva.

Na prostoru ne većem od četiristo kilometara unaokolo Efesa, ubrzo je podignuto još šest znamenitih hrišćanskih crkava: u Smirni (današnjem Izmiru), Pergamu (Bergamu), Tijatiri (Akhisaru), Sardu (Sardisu), Filadelfiji (Alahšehiru) i Laodikiji (današnjem Kolosu). Svih ovih sedam crkava su adrese na koje im, preko zapisa apostola Jovana Bogoslova, na početku teksta Otkrivenje, poruku šalje Isus Hristos.

Kako je došlo do toga, šta sadrže ove poruke, za koje se smatra da važe i danas za sve hrišćanske crkve, i da će važiti sve do strašnog suda, odnosno poslednjeg časa ovakvog života i vremena?

Da li u tim porukama možemo prepoznati strašne nevolje, shvatiti od koga i zašto dolaze, šta je njihova svrha, šta nas sve očekuje u vremenu koje dolazi?

Tragajući za odgovorom najlakše nam je da konstatujemo da je Efes kao grad, ali i okolina, Bogom dano mesto za razumevanje značaja Otkrivenja - Apokalipse, i svega onoga što je Gospod najavio, i čega se i danas neke hrišćanske crkve, barem samo formalno, pridržavaju.

U svakom slučaju i sada, s početka 21 veka, a i u mnogim prilikama unazad, bilo je, kao što smo već konstatovali, i prilično bogonadahnutih tumača Otkrivenja, koji su ukazivali da je početak razjašnjenja, odnosno dešifrovanja poruka o kraju sveta i vremena koje sadrži taj poslednji tekst u Novom Zavetu, upravo u shvatanju suštine sedam Pisama koje Sin Božiji, tako što je apostolu Jovana, rekao da sve ono što vidi odmah zapiše i pošalje crkvama u Aziji.

Biće da je povod za pisanje Gospod video kroz početak progona crkava i hrišćana od Rimske imperije, koja je krenula da unušti sve hrišćansko.

I kroz ta pisma može se zaključiti da nevolje koje će se desiti nisu kraj!

Otkrivenje - Apokalipsa

Otkrivenje je od grčke reči apokalipsis, i predstavlja Knjigu koju je napisao apostol Jovan Bogoslov, dok je bio zatočen na egejskom ostrvu Patmos, u vreme rimskog cara Nerona, za koga istorija zna da je od 54 do 68 godine posle Hrista, pokrenuo masovna i strašna gonjenja, mučenja i ubistva hrišćana.

Krajem četvrtog veka hrišćanska crkva je prihvatila Otkrivenje kao bogonadahnutu knjigu apostolskog porekla i svrstala je u Novi zavet. Kasnija proučavanja su potvrdila da je Otkrivenje napisano 68 godine posle Hrista, tačnije dve godine pre razaranja Jerusalima od rimskog cara Tita Flafija.

U Otkrivenju su oslikane sudbine Crkve i čovečanstva od Prvog do Drugog dolaska Hristovog. To nije učinjeno opisno, nego u svetlosti delovanja Božijeg Suda. Zato je Otkrivenje svojevrstan opis završnih činova Božije pravde, vaskrsenja mrtvih, Strašnog suda i procvata Večnog carstva Slave Božije.

/Svedok /



Podelite ovaj članak
Reddit! Del.icio.us! Mixx! Free and Open Source Software News Google! Live! Facebook! StumbleUpon! TwitThis Joomla Free PHP