Joomla ServiceBest Web HostingWeb Hosting

Članovi : 74024
Sadržaj : 8327
Broj pregleda : 6445008
Ko je na sajtu?
Imamo 67 gosta i 1 člana na mreži

KARAĐORĐEVIĆI KONAČNO (SLOŽNI) NA OPLENCU


25.05.2013. / Akademediasrbija

Piše : Slobodan Maričić

Poznato i nepoznato o Karadjordjevićima. Ko zaista i zašto sahranjuje „predratne“ Karadjordjeviće ?

 Sutra, 26.maja će skoro svi članovi porodice Karađorđević, da  kažem oni glavni i „autentični“ iz bivše monarhije, biti sahranjeni u svojoj porodičnoj grobnici na Oplencu.

To je svakako dan za pamćenje, i za istoriju jer se sahranjuju , prva i poslednja kraljica Jugoslavije i poslednji kralj Petar II. Naravno ništa manje nije važan i kraljević Andrej, te će se tako postuhmo naći zajedno Kraljica Majka i njena tri sina Petar, Tomislav i Andrej i supruga kralja Petra II. kraljica Aleksandra.

Istorijski gledano svakako je medju njima najvažnija ličnost kraljica Marija( Marioara ) , velika princeza od Rumunije, Hoencolerna i Sigmaringena - kći rumunskog kralja Ferdinanda I. i majke Princeze Marije od Saks-Koburg-Gote, praunuka engleske Kraljice Viktorije. Kraljica Marija je rođena 8. januara 1900. godine u Goti u Nemačkoj. 8. juna 1922. godine postala je Kraljica od Jugoslavije udajom za Kralja Aleksandra I.

 

 

U to vreme Marija je bila najbogatija udavača plave krvi u Evropi. Kada je uz nezapamćenu svečanu atmosferu u celoj zemlji sa rumunske obale pristao u Kladovu brod – jahta krcata poklonima i mirazom Princeze Marije, uključivši i brod, samo dva dana kasnije Karadjordjevići i sam Kralj Aleksandar I. su od jedne uboge dinastije postali bogataši. Ovom braku su „ kumovali“ u svakom smislu Englezi i izvesno nije bilo bolje partije za mladog Kralja Jugoslavije, heroja i oslobodioca. Poznato je šta se dogodilo sa Aleksandrom I., ali je malo poznata sudbina Marije posle njegove smrti i da je po nagovoru Elizabete I. majke sadašnje britanske kraljice Elizabete, inače njihove rodjake, Marija došla pred rat u London na lečenje. Ona je dugo bolovala od oboljenja krvnih sudova nogu , od čega je i umrla i sahranjena na privatnom groblju Frogmor u Vindzoru, blizu groba engleske Kraljice Viktorije, svoje prabake u sredini kraljevskog parka engleske kraljevske porodice. Smrt ju je 22. juna1961. godine zadesila u snu u njenom stanu u londonskom umetničkom kvartu Čelzi. Sahrani su prisustvovali svi njeni sinovi sa suprugama, Knez Pavle sa porodicom, predstavnici rumunskog i britanskog dvora i mnoge ugledne ličnosti. Pogrebu je osim britanske Kraljice i predstavnika mnogih dinastija prisustvovalo i preko šest hiljada ljudi, najviše Srba koji su živeli u Engleskoj, zatim predstavnici Srba iz iz Amerike i evropskih zemalja. Na opelu Kraljici Mariji pevao je srpski hor umetničke grupe “Šumadija” iz Londona.

 

Kraljica Marija i Kraljica Elizabeta I. su bile drugarice iz detinjstva i Elizabeta je Mariju zvala Minjon sve do smrti. To je bilo jedno iskreno prijateljstvo dve devojke iz najvišeg plemstva , koje su koliko je poznato razmenile tokom života hrpu pisama o najrazličitijim temama. U Londonu je neko vreme Kraljica Marija bila aktivna u aristokratskim krugovima i išla na prijeme i svečanosti, ali je kasnije zbog bolesti odustala. Potom je Kraljica Elizabeta redovno posećivala Mariju u njenoj prilično skromnoj, ali otmenoj kući u blizini Londona, koju je Marija kupila 1938. godine. Sa njom su živela i njena dva mladja sina Tomislav i Andrej, sve dok nisu otišli na koledž. Potom se ona docnije preselila u London, a u kući ostao Princ Tomislav i sin Kralja Petra II. Aleksandar. Kraljica Marija se uz pomoć srednjeg sina Tomislava aktivno bavila humanitarnim radom i preko organizacije Maltezer Hilfe slala srpskim zarobljenicima u nemačkoj svakog meseca pakete. Računa se da je Kraljica Marija od 1942. do kraja rata 1945 godine organizovala slanje preko 200 hiljada paketa i tone odeće i obuće.

Kraljica Marija je tokom braka sa Aleksandrom I. bila srećna, uživala u izletima, pravila zabave i bila uzor beogradskom i jugoslovenskom „krem“ društvu. Marija je inače kao i u Rumuniji bila prva žena vozač automobila u Jugoslaviji i često je „prašila“ put Oplenca, sama bez pratnje i telohranitelja. Priča se da joj je jednom prilikom negde na putu pukla guma, i dok se ona pripremala da je zameni, skupili su se prolaznici pa prepoznavši je, hteli su da joj pomognu. Ali se ubrzo pokazalo da niko od prisunih ne zna kako se to menja guma na automobilu, pa je onda Kraljica uzela da sama to uradi na zaprepašćenje svih. Po obavljenom poslu Kraljica Marija je nastavila put, dok je na putu ostala gomila ljudi da posle mesecima prepričava štampi i medjusobom taj neobičan susret sa jugoslovenskom kraljicom.

Još u ranoj mladosti je Marija bila devojka rasne lepote, najlepša od svih sestara i od 16 godine kada je dobila na poklon foto aparat, slikanje joj je postao hobi, pa je čak jedno vreme maštala da će kasnije postati filmska glumica. Posle udaje postala je prava kraljica sa otmenim manirima i mada porekom iz čuvene i bogate nemačke dinastije Hoencolern (17.vek) i britansko saksonske loze Kralja Dordža I. (16.vek) brzo se privikla na život u siromašnoj i malogradjanskoj Srbiji, iscrpljenoj ratovima. Narod je brzo i iskreno zavoleo i na svakom koraku iskazivao najveće poštovanje, jednako kao što je Kraljica Marija to uzvraćala i vrlo često davala potporu ženskim udruženjima, ženskim sportskim i kulturnim društvima, često prisustvujući proslavama i priredbama. Posle smrti Kralja Aleksandra I. kraljica Marija se povukla u skoro samotnjački život razmišljajući čak i o odlasku u neki manastir. Medjutim zbog tri maloletna sina odlučila se da se posveti njima i njhovom odgajanju.

Kralj Petar II. je od dolaska u London živeo odvojeno i u prvo vreme redovno posećivao majku i braću, ali kasnije sve redje. Nije to bilo samo zbog državničkih obaveza, već zbog neslaganja sa majkom u mnogim stvarima.

Po dolasku Petra II. osim poslova vodjenja velike izbegličke kolonije i vlade Jugoslavije u emigraciji, Petar II. je u početku dolazio kod majke radi konsultacija i saveta. Medjutim, vrlo brzo pod uticajem generala Simovića, a najviše Čerčila, Petar II. je prihvatio savete da sam mora da vodi „državu“ i sprovodi kraljevsku vlast. To je značilo da se izoluje Kraljica Marija konzervativnih shvatanja po srpskom nacionalnom pitanju , jer je u medjuvremenu od smrti kralja Aleksandra I. videla kako se na nacionalnom pitanju slabi kraljevina i počela pokazivati svoje jasno opredeljenje ka srpskim interesima.

Sa druge strane, Petar II. nije imao nikada jasan stav o nacionalnim interesima Srba i nije mogao da shvati da je postao instument u političkim mahinacijama izbegličke vlade i Čerčila. Konačno je u leto 1943. došlo do potpunog prestanka kontakata izmedju kraljice Marije i kralja Petra II. kada je ovaj odlučio da se oženi Princezom Aleksandrom od Grčke i Danske, ćerkom grčkog kralja Aleksandrosa I., koju je upoznao na jednom balu i verio je marta 1942. godine.

 

Kraljica Marija je čak poručila izbegličkoj vladi da se jugoslovenski kralj ne ženi dok mu je zemlja pod okupacijom i u ratu, a Petru II. direktno najavila da će prekinuti sve odnose sa njim, ukoliko se bude oženio pre kraja rata. Medjutim, vladi je više odgovaralo da se Petar II. bavi brzim automobilima i bilo čim drugim , a manje vladom i politikom, te se Petar II. 20.marta 1944. godine oženio bez majčinog blagoslova čime je počeo razdor u familiji.

Petar II. je kako je poznato voljom pučista pod vodjstvom generala Simovića preuzeo kraljevsku vlast 28.marta 1941. a potom posle sedmodnevnog aprilskog rata sa Nemačkom napustio zemlju, vojsku, državne obaveze i narod i izbegao u Englesku. U Londonu se 1944. oženio, a 1945. godine abdicirao u korist Namesništva i prema britanskim izvorima i dokumentima se danas vodi kao Petar II. bivši kralj Jugoslavije. Posle razvoda sa kraljicom Aleksandrom, Petar II. se u Engleskoj približio četničkoj emigraciji sa mnogim problemima u životu uključivši i zdravstvene i nedugo potom otišao u Ameriku . Na žalost ni u Americi Petar II. nije imao sredjen život i teško bolestan se pred kraj života zbližio sa Milicom Andjelković zvanom Mici Lou, sa kojom je bio prijatelj sve do smrti 3.novembra 1970. godine u bolnici u Denveru. Umro je od ciroze jetre nakon neuspešne transplatacije, koja mu je izvršena sedam dana ranije. Sahranjen je u srpskom manastiru u Libertvilu.

Najmladji sin Kralja Aleksandra I. i kraljice Marije od Jugoslavije kraljević Andrej se posle završetka koledža 1956. godine oženio nemačkom princezom Kristinom Margaretom ćerkom princa od Hesena i Sofije princeze od Grčke i Danske. Nakon razvoda 1962. godine, Andrej se 1963. oženio sa Kirom Melitom Feodorom Marijom Viktorijom Aleksandrom ćerkom Karla VI. , Princa od Lajningena i Marije Kirilovne Velike kneginje Romanove od Rusije, sa kojoj se razveo 1972. godine. Konačno 1974.godine oženio se u Palm Springsu sa Evom Marijom ( Milicom Andjelković ) zvanom Mici Lou, prijateljicom njegovog pokojnog brata Petra II. Sa njom je bio u braku sve do svoje misteriozne smrti 7.maja 1990. godine u Palm Springsu.

Kraljica Aleksandra od Jugoslavije i supruga kralja Petra II. , mајка princa Aleksandra sina iz braka sa kraljem Petrom II. nikada nije kročila na tlo Jugoslavije čija je bila poslednja kraljica.

Glavnu ulogu u venčanju Petra II. i tri godine starije Aleksandre imao je engleski premijer Čerčil, koji je želeo da što više udalji Petra II. od vlade i svake pomisli da ovaj pokuša obnovu monarhije u Jugoslaviji. Uz Čerčila je takodje prosto „gurala“ svoju ćerku u brak Aspazija Manos supruga grčkog kralja. Sa druge strane kraljica Marija i general Dragoljub Draža Mihajlović , Milan nedić i mnogi drugi poznati Srbi otvoreno su se protivili i zamerali Petru II. nameru da se oženi dok u Jugoslaviji traje rat „ i narod u otadžbini krvari“, medjutim Petar II. nije hteo da nikako odustane od svoje namere.

 

Taj brak je trajao samo pet godina, kada je Petar II. napustio Kraljicu Aleksandru da bi se samo još jednom video sa njom na sahrani svoje majke. Brak medjutim nije nikada formalno razveden. Ona je u svome dnevniku koji je vodila do kraja života 1993.godine , kada je umrla u 72 godini u Ist Saseksu zapisala, “da je volela i čekala celog života supruga Petra, koji je otišao sa političarima i zaboravio na nju”. Zbog toga je često u mondenskoj štampi nazivana „ Tužna kraljica „ . Posle smrti je sahranjena u Atini, pored svoga oca Aleksandrosa I. i majke Aspazije Manos, koja je bila gradjanskog porekla, zbog čega je Aleksandra dobila titulu princeze, ali ona i njeni potomci bez prava na grčki presto.

( Nastaviće se )



Podelite ovaj članak
Reddit! Del.icio.us! Mixx! Free and Open Source Software News Google! Live! Facebook! StumbleUpon! TwitThis Joomla Free PHP